पळून जाऊन लग्न केलेल्या मुलीचे काय हाल झालेत एकदा वाचाच.

Uncategorized

नमस्कार मित्रांनो.

देवळात पळून जाऊन लग्न केल आम्ही माझ्या घरच्यांचा पहिल्यापासून लग्नाला विरोध. माझ्यावर लक्ष ठेवण सारखा मोबाईल चेक करण वैताग आला सगळ्यांचा. तो खरच चांगला आहे हे समजून समजून राहिले पण कोणालाच पटले नाही.

उलट मला स्थळ बघायला सुरुवात केली. शेवटी आमचा नाईलाज झाला आणि पळून जायच ठरवलं. देवळातले गुरुजी ओळखीचे होते. लग्न लावून द्यायला ते तयार झाले. मुलाकडच्यांना काहीच अडचण नव्हती त्यांच घर खेड्यातल.

दिराने देखील मदत केली लग्नासाठी माझ्या घरी कळल आणि सगळा गोंधळ झाला. भावने बोलण सोडून दिले. कित्येक दिवस आई-वडीलही बोलत नव्हते. आता थोडे थोडे बोलतात. सगळ्या गावात त्यांची छि थु झाली.

नातेवाईकांनी येऊन आईलाच दोष दिला. घरात मी लाडकी अस काही करेल यावर कोणाचा विश्वास बसत नव्हता. पपानी तर तर किती दिवस जेवणच सोडले. सगळ्यांनी मनवुन मनवुन त्यांना धीर दिला.

भावाचे मित्र मला फोन करायचे ताई तू चुकीच केल अस पळून जायला नको होत. घरच्यांची काय अवस्था झाली आहे माहिती का तुला? तुझा भाऊ अक्षरशा रडला परवा मला सगळं कळत होत. पण मला यांना गमवायचा नव्हत.

प्रेम करायचे मी मनापासून घरच्यांना तो नही आवडायचा. कधीच लग्न लावून नसत दिल आमच लग्नाआधी तसा श-री-र सं-बं-ध नव्हता आलेला आमच्यात. एकदा फिरायला गेलो तेव्हा त्याने शा-री-रिक सं-बं-ध करण्याचा प्रयत्न केला, पण मी तयार नव्हते.

लग्न झाल्यानंतर सतत सं-भो-ग व्हायचा. सकाळी मी लवकर उठायचे सगळ्यांसाठी चहा करण, मग जेवणाची तयारी, कपडे धुण. लोकांच येणे जाणे घरात त्यामुळे सतत भांडी घासायला लागायची. घरात आमच्या सहा माणस सासू, सासरे, दीर, नणंद आणि आम्ही दोघ.

लग्न झाल्यापासून सासूबाईंनी कामातून पूर्ण हात काढून घेतला. आणि सगळी जबाबदारी माझ्यावर पडली. आज वर्ष होत आल लग्नाला पोटात लेकरु आहेत. आंधळ्या डोळ्यांनी पाहिलेली सगळी स्वप्न खोटी ठरली आहेत.

आपली बारा एकर शेती आहे, सिटी मध्ये दोन फ्लॅट भाड्याने दिले त्यात स्वतःचे दुकान काढायचे आहे. लवकरच गाडी घेऊ अशी दाखवलेली सगळी स्वप्न एक एक करून खोटी ठरली. गावातल राहत घर आणि अडीच एकर रान सोडलं तर काहीच नाही.

त्यात दिराच आणि नंदेचे लग्न डोक्यावर होत. होत ते दुकान कर्जात बुडाला नवरा आता कंपनीत कामाला जातो ८००० पडतात महिन्याचे हातात. कमावणार तोंड एक आणि खाणारी तोंड सहा नटण्या थटण्याची माझी सगळी हौस मरून गेली.

आई वडिलांकडे कुठल्या तोंडाने जाऊ. एकदा आई आली भेटायला. जीद्दीने संसार कर म्हणाली. भाऊ तर अजुनही बोलत नाही कोणासमोर मन हलक करू कळत नाही. जरा काही घरात वाद झाले की, नवरा हात उचलतो. उगाच लग्न केल म्हणतो.

तू आल्यापासून पणोती लागली म्हणतो. माझ्या डोळ्यात पाणी आल तरी त्याला आता काही फरक पडत नाही. रात्री लगट करण्यापुरत जवळ ओढतो. प्रेम कुठे गेल काही पत्ता नाही लग्न करून फसले मी आयुष्याची वाट लागली.

चूक झाली, पश्चाताप होतो. पण काय करणार आता माघारी नाही. एकदा पाऊल उचलल आता मलाच हे निभवाव लागणार आहे. जे नशिबी आले ते भोगावे लागणार सगळं सोडून जावं तर कुठे जाणार आलेला दिवस ढकलायचा पोटातल्या लेकरासाठी.

मित्रांनो हा लेख आवडलाअसेल तर आपल्या मि-त्र मैत्रिणींसोबत तसेच नातेवाईकांसोबत शेयर करा.

अशाच अने-क माहितीपुर्ण लेखांसाठी आ-ताच आपले फेसबुक पे-ज लाइक करा.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *